அத்தையின் வெள்ளை ப்ரா

என் அத்தை பெயர் அமுதா. மாமா விஸ்வநாதன். அவர்களுக்கு திருமணம் ஆகி 20 வருடங்கள் ஆகப்போகிறது. ஒரே மகன். அவனும் ஆஸ்திரேலியாவில் படிக்கிறான். பார்ட் டைமில் வேலையும் செய்கிறான். அத்தையை 18 வயதில் கட்டி கொடுத்துவிட்டார்கள். இப்போது தான் 39 வயது முடியப்போகிறது, இது நடந்தபோது. நான் அப்போது படித்துவிட்டு சென்னையில் வேலை தேடிக்கொண்டு இருந்த சமயம். வாரத்திற்கு ஒருமுறையோ அல்லது மாதத்திற்கு ஒரு முறையோ அத்தை வீட்டுக்கு செல்வது வழக்கம். அத்தை குடும்பத்துக்கும் எங்களுக்கும் பெரிதாக சொல்லிக்கொள்ளும்படி பாசம் இருந்ததில்லை. ஆனாலும் அப்பா அவர் தங்கை வீட்டுக்கு அடிக்கடி போக சொல்லுவார். சொந்தம் விட்டு போய்விடக்கூடாது என்பதற்காக. மாமா அப்பப்போ மூஞ்சி காட்டுவார். ஆனாலும் அதை எல்லாம் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ள கூடாது என்று என்னிடம் கூறியிருந்தார் அப்பா. அம்மாவுக்கு அது பிடிக்காது. அதனால் அம்மாவிற்கு தெரியாமல் தான் பல விஷயங்களை கூறுவார். தங்கைக்கும் அவ்வபோது பல பொருட்களை வாங்கியும், வாங்க சொல்லியும் எனது அக்கவுண்டில் பணம் போட்டும் விடுவார். அமுதா அத்தையை பற்றி சொல்லியாகவேண்டும். வடிவேலும் காமெடி ஒன்றில் ஹாஸ்டல் வார்டனாக இருந்து அவரின் அடி வயிற்றில் முட்டி கொண்டு ஒரு ஏத்து ஏத்துவாளே, அந்த ஷர்மிலி மாதிரி தான் இருப்பாள். கொஞ்சம் குண்டு தான் என்றாலும் முலைகள் இரண்டும் அவளுடையது போலவே பெரிது பெரிதாக இருக்கும். 40 சைஸ் ப்ரா தான் போடுவாள். அந்த படம் கூட காவலன் என்று நினைக்கிறன். நான் அத்தையை தப்பாக எல்லாம் நினைத்தது இல்லை. அவ்வபோது அவளது முலைகளை நினைத்து கையடித்துள்ளேன். அவ்வளவு தான். ஒருநாளும் அவளை அடையவேண்டும் என்றெல்லாம் நான் நினைத்தது இல்லை. ஒரு நாள் நான், அத்தையை கூட்டிக்கொண்டு துணிமணிகள் எடுக்க கடைக்கு சென்றிருந்தோம். அவள் நான்கு புடவைகள் எடுத்தாள். நான் ஒரு சட்டை பேண்ட் எடுத்துக்கொண்டேன். மாமாவுக்கு ஒரு வேஷ்டியும் சட்டைக்கு துணியும் எடுத்துக்கொண்டோம். மாமா தைத்து தான் சட்டை அணிவார். இறுதியாக கடைசி மாடியில் இருந்த பெண்கள் உள்ளாடை செக்சனுக்கும் போனோம். நான் வாசல் பக்கத்திலேயே இருந்த சோபாவில் அமர்ந்துகொண்டு அங்கிருக்கும் ப்ரா அணிந்த பெண்களின் படங்களை ஜொள்ளுவிட்டுக்கொண்டு பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன். அத்தை தனக்கு வேண்டியதை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். நான் அங்கு இருந்த ஒரு விற்பனை பெண்ணை சைட் அடித்துக்கொண்டு இருந்தேன். அங்கிருந்தவர்களில் அவள் தான் பார்க்க சற்றே அழகாய் இருந்தாள். அத்தை அங்கிருந்த பெண் ஒருத்தியிடம் ஏதோ விவாதம் செய்துகொண்டு இருந்தாள். நான் என்னவென்று காதை மட்டும் திருப்பி கேட்டுக்கொண்டு இருந்தேன். அவள் தனக்கு வேண்டிய சைஸை போட்டு பார்க்கவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டு இருந்தாள். உள்ளாடைகளை போட்டு பார்க்க அனுமதி இல்லை என்று அந்த பெண் கூறினாள். இறுதியில் சரி தாங்கள் கண்டிப்பாக வாங்குவதற்கு இருந்தால் அத்தையின் சரியான சைஸ் என்னென்று கேட்டு அதில் ஒன்றை மட்டும் எடுத்து கொடுத்து போட்டு பார்க்கும்படி கூறினாள். பிறகு பிடித்த டிசைனை எடுத்துக்கொள்ளுமாறு கூறினாள். அத்தையும் ஒரு வெள்ளை ப்ராவை எடுத்துக்கொண்டு ட்ரையல் ரூமிற்குள் சென்றாள். நான் வாங்கி இருந்த துணிகளை பத்திரமாக பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். அது மதிய நேரம் என்பதால் ஒருவர் பின் ஒருவராக அங்கிருந்த 3 பெண்களும் சாப்பிட சென்றுவிட்டனர். அத்தையிடம் விவாதம் செய்தவள் மட்டும் இருந்தாள். இவர்கள் எல்லாம் போனதும், அவளும் போனை எடுத்து காதில் வைத்து மொக்கை போட ஆரமித்துவிட்டாள். அப்போது அத்தை அங்கிருந்து கூப்பிட யாருமே வரவில்லை. போனில் பேசியபடியே அந்த விற்பனைப்பெண்ணும் படிக்கட்டுக்கு சென்று பேசிக்கொண்டு இருந்தாள். கொஞ்ச நேரத்தில் எனக்கு போன் வந்துவிட்டது. அத்தை தான். டேய்… ரமேஷ்  அங்க யாரும் இல்லையா? எங்க எல்லாரும் ? என்று கேட்டாள். எல்லாரும் சாப்பிட சென்றுவிட்டரர்கள் . ஒருத்தி போன் பேசிக்கொண்டு இருக்கிறாள் என்றேன். ஐயோ… இப்ப நான் என்ன பண்ணுவேன்.. என்று கூறிக்கொண்டு. சரி.. நீ வா.. இங்க… என்றாள். நான் எதற்கு கூப்பிடுறாள் என்று தெரியாமல் சென்று பார்த்தேன். அவள் ப்ராவை அணிந்துகிட்டு பின்புறம் காட்க்கொண்டு நின்றாள். அவள் எடுத்து சென்ற வெள்ளை ப்ரா மட்டும் தான் போட்டிருந்தாள். அவள் சேலை முந்தானை கீழ தரையில் இருந்தது. அவள் அணிந்து வந்த மஞ்சள் ப்ரா பக்கத்தில் ஹாங்கரில் தொங்கிக்கொண்டு இருந்தது. நான் கண்ணாடி வழியாக அவளது முன்னழகை பார்த்துவிட்டேன். ஒவ்வொரு முலைகளும் பப்பாளி சைசில் இருந்தது. சிறிய பிராக்குள் அடைபட்டதில் புடைத்துக்கொண்டு இருந்தது. எனக்கு குஞ்சி துடிக்க ஆரம்பித்தது. அத்தை.. ரமேஷ்… இந்த கொக்கியை கழட்ட முடியல. கொஞ்சம் அதை கழட்டிட்டு அப்டியே போய்டு… என்ன? என்றாள். நானும் சரி அத்தை என்று கூறிவிட்டு இரண்டு கையால் மூன்று கொக்கிகளையும் ஒவ்வொன்றாக நீக்கிவிட்டேன். கண்ணாடியில் அவள் முலைகளை பார்த்துக்கொண்டு தான் இருந்தேன். மூன்றாவது கொக்கியை கழட்டியதும் உள்ளே சிக்கி இருந்த பப்பாளிகள் இரண்டும் சற்றே கீழ தொங்க ஆரமித்தது. உடனே அத்தை ப்ராவை மார்போடு பிடித்துக்கொண்டு சரி ரமேஷ். தேங்க்ஸ். நீ போ.. என்று என்னை அனுப்பிவிட்டாள். பிறகு அவள் கொஞ்ச நேரத்தில் வெளியில் அந்த வெள்ளை பிராவோடு வந்தாள். போன் பேசிக்கொண்டு இருந்த பெண்ணிடம் சண்டைக்கு போனாள். அப்பறம் ஒரு சைஸ் பெரிதாக வாங்கிக்கொண்டு நாங்கள் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டோம். நான் அன்று அங்கு தங்கிவிட்டு காலையில் ரூமிற்கு சென்றுவிடுவதாக இருந்தேன். 11 மணி இருக்கும் அத்தை நான் படுத்திருந்த ரூமிற்கு வந்தாள். சேலையை மேலே சுத்திகொண்டு வந்திருந்தாள். என்னை எழுப்பினாள். என்ன அத்தை ஆச்சு என்று கேட்டேன்… ரமேஷ்… நாம ப்ரா வாங்கினோம்ல அதுல கொக்கிங்க தான் ப்ராப்லம். மாட்டிக்குது. நானும் 15நிமிஷமா போராடுறேன். அவுக்க முடியல. மாமா வேற நல்லா குறட்டை விட்டு தூங்குறார்… அதான்…  உன்ன கழட்டி விட சொல்லலாம்னு.. என்றாள். அவள் திரும்பிவிட்டு முந்தானையை கீழ விட்டாள். ப்ராமட்டும் ஆணினித்திருந்த அவளது முதுகு பல பல என்றிருந்தது…
for comments and improvements please mail to [email protected]

Comments